Na hali produkcyjnej szkło, które nie spełnia standardów jakościowych, nie ma żadnych oznaczeń. Może to być efekt przypadkowego pęknięcia po procesie hartowania, zniekształceń optycznych po zginaniu lub słabej przyczepności po laminacji – co często wynika z nierównomiernego nagrzewania. Piecze konwekcyjne przekazują ciepło za pomocą powietrza, a powietrze zachowuje się inaczej na szkle niż na cienkiej blasze. W rezultacie powstają strefy gorące i zimne, a zanim proces się zakończy, szkło już ma w sobie naprężenia termiczne.
Co jest ważne pod względem technicznym? Podgrzewanie promieniowanne polega na dostarczaniu energii poprzez promieniowanie, przy czym ciepło jest przekazywane bezpośrednio na powierzchnię szkła, w zależności od jego właściwości emisyjnych. Emisory krótkofalowe i średniofalowe mogą być dostosowane tak, aby odpowiadały profilowi pochłaniania ciepła przez transparentne, niskoemissive lub pokryte warstwami szkło. Dzięki temu uzyskuje się szybkie i precyzyjne podgrzewanie. Dzięki modulowanym strefom i kontrolie temperatury w zamkniętym obiegu, pole termiczne pozostaje stabilne na całej powierzchni szkła. Ta jednorodność zapobiega powstawaniu miejsc o wyższej temperaturze, odkształceniom krawędzi i innym problemom, które skutkują utratą produktu.
Dlaczego to rozwiązanie jest skuteczne? Podczas hartowania jednorodne nagrzewanie zmniejsza efekt szoku termicznego i pęknięcia krawędzi, dzięki czemu można stosować tę samą presję podczas procesu hartowania, a ilość produktów niespełniających standardów jest mniejsza. Podczas zginania kontrolowane nagrzewanie sprawia, że profile odkształceń są przewidywalne, co oznacza mniej reworku. Podczas laminacji i suszenia powłok promieniowanie infraczerwone szybko doprowadza materiał do odpowiedniej temperatury, skracając czas procesu i zmniejszając zużycie energii. Dzięki temu uzyskuje się wyższą wydajność bez konieczności ciągłego monitorowania temperatury.
Czego trzeba się nauczyć na własnym bólu? Podgrzewanie promieniowanne wymaga uwagi na linię widzenia oraz stan powierzchni szkła. Silne zabrudzenia lub nierówne właściwości emisyjne mogą wpłynąć na ilość pochłanianej energii, co będzie widoczne w rezultatach. Aby uniknąć takich problemów, konieczna jest dokładna kalibracja urządzeń, a strategia kontroli temperatury musi odpowiadać szybszemu tempu reakcji urządzeń konwekcyjnych. Jeśli wszystko zostanie dobrze ustawione, uzyskamy mniejsze wahania temperatury, mniej odkształceń i lepszą efektywność produkcji.