وقتی که شیشه را بلافاصله پس از چاپ روی آن، تحت حرارت قرار میدهیم، در واقع در حال انجام کاری بسیار دقیق هستیم. نیاز به میزان مناسبی حرارت وجود دارد تا شیشه استحکام لازم را پیدا کند؛ اما اگر حرارت بیش از حد باشد، جوهر روی سطح شیشه خراب خواهد شد یا الگوهای چاپی ناخوانا خواهند شد. این یک تعادل بسیار حساس است.
برای رسیدن به این نتیجه، از لامپهای مادون قرمز با امواج کوتاه استفاده میکنیم. دلیل این کار این است که امواج کوتاه مادون قرمز مستقیماً وارد شیشه میشوند؛ این امر باعث میشود بتوانیم به سرعت حرارت لازم را اعمال کنیم، بدون اینکه جوهر برای مدت طولانی در حرارت باقی بماند. اگر سعی کنیم این کار را با روشهای سنتی انجام دهیم، جوهر در حرارت خراب خواهد شد؛ در نتیجه رنگها کمرنگ شده یا لبهها ناخوانا خواهند شد. با تنظیم توان لامپها و محل قرارگیری آنها، میتوانیم شیشه را گرم کنیم، در حالی که جوهر روی سطح شیشه در امان باقی میماند.
در واقع، همه چیز به تراکم حرارت بستگی دارد. از لامپهایی با توان بالا استفاده میکنیم تا انرژی لازم برای گرم کردن شیشه فراهم شود؛ اما نمیتوانیم فقط حدس بزنیم. باید دمای سطح کل شیشه را اندازهگیری کنیم. اگر نقاط سردی وجود داشته باشد، تنش در شیشه یکنواخت نخواهد بود و شیشه در آزمایشها شکست خواهد خورد. این کار بسیار ساده است.
ما معمولاً از لامپهای کوارتز-هالوژن استفاده میکنیم؛ زیرا آنها بلافاصله واکنش نشان میدهند. کافی است کلید را فشار دهیم تا حرارت ایجاد شود؛ وقتی کلید را خاموش میکنیم، حرارت از بین میرود. این روش به ما امکان کنترل بهتری بر جریان حرارت میدهد؛ چیزی که در سایر سیستمها وجود ندارد.
اما یک مشکل نیز وجود دارد: استفاده از این لامپها در حالت حداکثری، مقدار زیادی حرارت روی چارچوب فرآیند گرم کردن شیشه ایجاد میکند. نمیتوانیم فقط ولتاژ را افزایش دهیم تا فرآیند سریعتر پیش برود؛ اگر فنهای خنککننده مناسب نباشند، سیمها خراب خواهند شد.
همه چیز به یافتن تعادل مناسب بین سرعت فرآیند و شدت حرارت بستگی دارد. به این ترتیب، جوهر به خوبی خشک خواهد شد و شیشه نیز دقیقاً همان تنش لازم را خواهد داشت.